Merhaba,

Otonom’u yine geciktirdik, okurlardan özür dileriz; okurlarýmýzýn affýna sýðýnarak yeniden merhaba! Biz otonom emekçileri, iki elin parmaklarý kadarýz. Mütevazý olmaya gerek yok; gücümüzün üzerinde iþleri yaptýk ve yapmaya devam ediyoruz. Hani derler ya: “Ölüm ne ki, biz yaþamý üstlenmiþ insanlarýz.” Bizim için üstlenilen, þu aþaðýlýk kapitalist toplumsal iliþkiler içinde emeðini mülkleþtirmeden, kendini politik piyasada piyasalaþtýrmadan, komünalite içinde, emeðimizle ve ekmeðimizle baþýmýz dik, deðerlerimizle  ayakta kalmak, onurlu yaþamak!.. Faaliyetlerimizi fonlamak ve ekmeðimizi kazanmak için her birimiz birkaç iþ yapmak zorunda kalmaktayýz. Anlayacaðýnýz dostlar zaman karþýsýnda politik emeðimiz yalnýz ve kadrosal olarak azýz. Ah! Þu iki elin parmaklarýna diðer ellerin parmaklarý da katýlsa! Bir çoðalabilsek! Emeklerimizin karþýlýðýný bir görebilsek… Örgütlü olmanýn neþesini þu bireycileþmiþ dünyada bir tadabilsek! Örgütlü olmadan kudret toplumsallaþmýyor dostlar! Olsun, adýmýz inat ve inadýna olsun. Bizce güzel yazýlar yazdýk hediyemiz olsun…

Yorumlari takip etmek icin: RSS 2.0 You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.